Paranazal Sinüsler
Paranazal Sinüslerin Genel Anatomisi
İllüstrasyon üzerindeki anatomik yapı adları İngilizcedir (standart anatomik terminoloji).
Bu illüstrasyonu derslerinizde kullanmak için lisanslayın →
Bu illüstrasyonda dört çift paranazal sinüsün yüz ve kafatası üzerindeki anatomik yerleşimi genel olarak gösterilmektedir: frontal sinüs, etmoid sinüs, sfenoid sinüs ve maksiller sinüs.
Maksiller sinüs, paranazal sinüslerin en büyüğüdür ve diş hekimlerinin klinik uygulamalarında en sık karşılaştıkları sinüstür. Doğumda mevcut olmakla birlikte başlangıçta küçüktür ve kalıcı dişlerin sürmesiyle birlikte genişler. Bu nedenle yetişkinlerde maksiller sinüs tabanı, üst molar dişlerin kökleri arasına doğru uzanabilir. Sinüs kaynaklı ağrı, üst posterior dişlerdeki diş ağrısını taklit edebilir. Ayrıca sinüs enfeksiyonu, yan yana bulunan birkaç dişte aynı anda perküsyon hassasiyetine neden olabilir. Bu bulgu, sinüzitin tek bir dişten kaynaklanan endodontik bir problemden ayırt edilmesine yardımcı olur.
Panoramik radyografilerde sinüs tabanı ve sinüs septaları, sınava hazırlanan adayların patolojik oluşumlarla karıştırmaması gereken normal anatomik referans yapılardır.
İlgili pratik soruları
Bu illüstrasyon sınav hazırlığı ve eğitim amacıyla hazırlanmıştır; hastaya özel klinik değerlendirme veya tedavi önerisi niteliği taşımaz.